0 comments on คำสัญญาที่ว่างเปล่า

คำสัญญาที่ว่างเปล่า

คุณผู้อ่านหลายคนในที่นี้อาจเคยมีประสบการณ์ถูกขอยืมเงินจากคนรู้จักแล้วโดนเบี้ยวกันมาบ้างไม่มากก็น้อย โดยเฉพาะเมื่อคำสัญญาดังกล่าวเป็นเพียงสัญญาปากเปล่าที่พูดออกมาอย่างขอไปทีเพื่อให้ได้รับในสิ่งที่มุ่งหวังด้วยแล้ว เงินของคุณก็จะกลายเป็นหนี้สูญไปในทันทีที่คุณหยิบยื่นออกไป จนต้องมานั่งด่าตัวเองที่หลงไปสงสารงูเห่าจนถูกมันแว้งกัดกลับมาให้เจ็บใจไปเปล่า ๆ ปลี้ ๆ จนถึงกับมีคำพูดเชิงประชดชีวิตว่าเป็นการ “เสียค่าโง่” กันเลยทีเดียว
เพื่อนบ้านผู้เขียนเป็นคนปล่อยเงินกู้ที่คิดดอกสูงกว่าธนาคารนิดหน่อยจึงมีคนมาขอกู้มากมาย มีคนคุ้นหน้าคุ้นตาบางคนมานั่งสาธยายความลำบากและความจำเป็นต้องใช้เงินกันยาวยืดเพื่อขอกู้ให้ได้เงินมากที่สุดเพื่อไปใช้หนี้พนัน ออกปากสาบานว่าเมื่อได้เงินก้อนนี้ไปแล้วจะเลิกเล่นอย่างเด็ดขาด แต่พอได้ไปก็หายแว่บเข้าบ่อนเพื่อเอาเงินไปต่อยอดทันที ดอกเบี้ยไม่ส่ง เงินต้นไม่จ่าย ปล่อยให้หนี้พอกพูนขึ้นเรื่อย ๆ โดยไม่นึกเดือดร้อนอะไร ทั้งที่มีการทำสัญญากันเป็นเรื่องเป็นราว ทวงถามบ่อยเข้าก็ปิดประตูใส่หน้าสลับบทบาทกับเจ้าหนี้จากหน้ามือเป็นหลังเท้า สุดท้ายก็หนีหายเข้ากลีบเมฆปล่อยให้เจ้าหนี้นั่งมองตัวเลขในบัญชีตาปริบ ๆ ซึ่งลูกหนี้ที่ทำแบบนี้นี่มีจำนวนไม่น้อยเลยนะครับอาจจะมีคนที่ยึดเป็นอาชีพด้วยซ้ำไป แต่ทั้งที่การกระทำดังกล่าวสามารถจัดให้อยู่ในกลุ่มเดียวกับมิจฉาชีพกลับยังได้รับความเห็นใจจากสังคมเสียอีก
อย่างนี้ก็ได้ด้วยเหรอ?