ทัศนัย เป็นรองผู้จัดการบริษัทแห่งหนึ่ง ได้รับเงินเดือนครึ่งแสน มีบ้านหลังใหญ่และรถยนต์ราคาแพงขับ ชีวิตสุขสบายจนใครหลายคนอิจฉา โดยหารู้ไม่ว่า กว่าจะมีวันนี้ได้นั้น ทัศนัยต้องผ่านอะไรมาบ้าง
เมื่อเรียนจบชั้นมัธยมและเข้ามาเรียนต่อในกรุงเทพใหม่ ๆ ทัศนัยก็เกิดอาการหลงกรุง ใช้ชีวิตฟุ้งเฟ้อตามเพื่อนที่มีฐานะดีกว่า เมื่อเพื่อนชักชวนให้ไปทำอะไรก็เออออตามกันไปตามประสาคนหัวอ่อน เคยกระทั่งเสพยาเสพติดและเล่นการพนันจนไม่มีเงินจ่ายค่าเทอมมาแล้วเพราะเอาเงินที่ทางบ้านส่งมาให้ไปเล่นพนันจนหมด เมื่อไม่มีเงินเรียนเขาก็ลาออกมาทำมาหาเลี้ยงตัวเอง แต่เพราะมีวุฒิการศึกษาแค่ชั้น ม. 6 จึงมีงานให้เลือกทำไม่มากนัก ค่าตอบแทนก็น้อย แต่กระนั้นเขาก็ยังนำเงินที่ได้มาอย่างยากลำบากไปแทงบอล เข้าบ่อน อยู่เรื่อย ๆ ได้บ้าง เสียบ้าง เป็นประจำ ชีวิตมีแต่แย่ลงทุกวัน กระทั่งได้มารู้จักกับสมยศซึ่งเคยเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนเดียวกันมาก่อน
สมยศพยายามดึงเขาออกมาวังวนของการพนันอย่างยากลำบาก แต่เขาก็ยังย้อนกลับเข้าหาการพนันทุกครั้งที่มีเงินและโอกาส พอพบทางตันก็มาขอความช่วยเหลือจากเพื่อนคนนี้อยู่ร่ำไป จนวันหนึ่งเขาบังเอิญไปได้ยินสมยศคุยกับเพื่อนว่าทำไมถึงไม่ตัดหางปล่อยวัดเขาไปเสีย เพราะเขาน่ะกู่ไม่กลับซะแล้ว แต่สมยศก็ยังยืนยันที่จะช่วยทัศนัยโดยบอกว่า ถ้าเขาไม่ช่วยแล้วใครจะช่วย จะชั่วหรือดีอย่างไรเพื่อนก็คือเพื่อนไปจนวันตายนั่นแหละ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาทัศนัยก็พยายามปรับปรุงตัวเอง กลับไปเรียนต่อกับมหาวิทยาลัยเปิดจนได้รับปริญญา และมีวันนี้ได้ในที่สุด
เพื่อนกินหาง่าย เพื่อนตายหายากจริง ๆ

Leave a Reply